Mabuhay Muli , Kapiling Siya

Ako’y taong di matanto ang tunay na suliranin sa mundo

Nagtataka kung bakit tila marami ang nasusugatan ang puso

Mga taong patuloy na naghahangad ng maganda sa buhay

At mga taong mga pangarap ay hinayaan na lamang humimlay

Nang mismong ako na ang nakatuklas sa lihim ng buhay

Hindi na nagtataka pa kung bakit may lumuluha’t naghihintay

Sa buhay pala’y di laging kasiyahan ang siyang mararamdaman

Kundi puno rin ng mga pagsubok na minsa’y di alam ang dahilan

Di ko na masisisi mga taong piniling mapag-isa

Pagkat namuong takot sa kanila ay udyok ng iba

Dulot ng alaalang di mabitawan na taglay ay hinagpis

Natural na pagmamahal sa puso’y unti-unting inaalis

Ako’y nakulong sa nakaraang puno ng pighati at saya

Pilit itinanim sa isip na ako’y puno ng ligaya

Ngunit kung titingnan ng mabuti ang aking mga mata

Katotohanang pilit kong itinatago ay iyong makikita

Sa pag-aakalang noong una,sakit na ito’y wala ng lunas

Pagkat puso ko na ang siyang unti-unting naaagnas

Ngunit ako pala’y nagkamali sa mga bagay-bagay sa sarili

Nalimutan ang kaisa-isa, na sa akin ay makakaintindi

Diyos kong mapagmahal ang sa huli’y aking nalapitan

Pinatawad ako at sakit ng damdamin ay siyang nilunasan

Siya talaga ang sa lahat ng aking nakikita’y lumikha

Pinatutunayan lamang na sadya siyang pambihira

Inalis ang sakit kasabay ng bagong buhay

Lunas sa sugat ng puso’y,siya lamang ang may taglay

Nakaraang dati ay aking iniiwasa’t tinatalikuran

Ngayo’y nagpapasalamat na lahat ng iyo’y aking nadaanan

Kung hindi dahil sa aking tunay na Ama sa langit

Marahil ngayo’y patuloy ang kirot sa puso na aking sinasapit

Salamat sa muli niyang buhay na sa akin ay ibinigay

Ngayon kasama siya’y patuloy ang pagtuklas ng mas malalim na bagay

                                                               --EM 17

" Everything that happens in our life is his will ,but it's not His will to see us hurting and being in pain .. When we cry ,He also cries with us .. He see the bandages we always carry and I know that He wants to help us. Being in the fields of God feels like your already in His kingdom. Like the sunrise picture in this poem which means hope ,Let us also believe that walking with God alone is already a hope and an armor to go on .. :)